Słowenia - turystyka, atrakcje, noclegi


Miasto do dnia dzisiejszego zachowało średniowieczny styl wąskich uliczek oraz ciasnej zabudowy mieszkalnej. Typowo śródziemnomorskiego charakteru nadaje mu zabudowa, wznosząca się stopniowo od linii brzegowej w górę pagórka, na którym usytuowany jest Piran.

Historia miasta

Powolna kolonizacja i romanizacja półwyspu zaczęła się po osiągnięciu niepodległości przez Rzym w latach 178-177 p.n.e. Szczególne nasilenie tego procesu datowane jest na V wiek, czas ekspansji barbarzyńców na teren Rzymu. Bujny rozwój Piranu rozpoczął się w VII wieku, gdy znajdował się on w strefie wpływów Bizancjum. Z końcem VI wieku kolonizację miasta rozpoczęli wspierani przez Franków Słowianie.

Od X wieku, za sprawą umowy z Republiką Wenecką, Piran stał się miastem targowym. Dzięki krystalizacji swojej politycznej struktury w roku 1192, mieszkańcy zyskali prawo wyboru swoich reprezentantów, natomiast nadmorskie miasta miały możliwość zawierania pomiędzy sobą umów handlowych. W wyniku ekspansji Republiki Weneckiej na miasta Istrii, w drugiej połowie XIII wieku, w 1283 podbity został również Piran, w którym niedługo później bujnie zaczął rozkwitać protestantyzm.

Lata 1797–1805 to krótki okres podboju miasta przez Austriaków, po którym przeszło ono pod rządy francuskie, by później w latach 1805-1809 zostać włączone do Królestwa Włoskiego, a następnie w wyniku podbojów Napoleona w latach 1809-1813 do obszaru Ilirskich prowincji. Oprócz przemian administracyjnych, socjalnych oraz politycznych, innego charakteru nabrały również procesy urbanistyczne, zachodzące w samym mieście i jego okolicach.

Rządy Cesarstwa Austriackiego, pod które Piran dostał się w wieku XIX, zapisały się w jego historii jako okres dobrobytu. W dużej mierze przyczyniło się do tego wykorzystanie potencjału Solin (pól solnych). Nowym władzom udało się rozwinąć produkcję soli aż do 40.000 ton rocznie.

Rozwój turystyki

Do rozwoju turystyki oraz lepszego przepływu towarów przyczyniła się kolej wąskotorowa łącząca Triest i Poreč, wybudowana w latach 1900-1902 oraz usprawnienie połączeń kolejowych pod koniec XIX wieku.

Po Pierwszej Wojnie Światowej, na podstawie rapalskiej umowy pokojowej, Piran dostał się pod władzę Włoch. Opór przeciwko rządom faszystów rozwijał się zarówno wśród mieszkańców narodowości słoweńskiej, jak również włoskiej. Wyrazem największego ich nasilenia były walki narodowo wyzwoleńcze w latach 1941–1945.

Rynek Tartini (Tartinijev trg) w Piranie stał się głównym rynkiem miasta końcem XIII wieku. Jego dzisiejszy wygląd ukształtował się ostatecznie w drugiej połowie XIX wieku. Władze zrezygnowały z portu na rzecz przestronnego rynku. Dawny ośrodek handlu morskiego został zasypany, a na jego miejscu powstały placówki administracji publicznej (Siedziba Rady miasta i Sąd - Občinska i Sodna palača) oraz budynki mieszkalne. W swojej pierwotnej konstrukcji do dnia dzisiejszego utrzymana została jedynie gotycka budowla nazwana Benečanka.

Rynek został nazwany na cześć sławnego wiolonczelisty i kompozytora urodzonego w Piranie Giusseppa Tartini (1692–1770). Piran jest jednym z miast, które zachwycają zachowanym tam zbiorem rzeźb i bram oraz kościelnego i funkcjonalnego dorobku sztuki rzeźbiarstwa. Szczególnym zainteresowaniem turystów cieszy się tu zbór rzeźb usytuowanych na półwyspie Seča, naprzeciwko miasta Portorož.

Polecamy:









Noclegi w pobliżu


Dom Giuseppa Tartini, Dom barokowy, Pałac Apollonio »