Słowenia - turystyka, atrakcje, noclegi

Gorenjska Planica


Planica 2016 - informacje

Inne ośrodki narciarskie w słoweńskich Alpach - Narty w Słowenii

Potrzebujesz noclegu w okolicy Planicy? Bezpłatnie pomożemy w  rezerwacji.

 

Finał Puchar Świata w skokach narciarskich Planica 2016! 

Planica, ośrodek logo

Bilety na finał Puchar Świata w skokach narciarskich Planica 2016 są już dostępne w przedsprzedaży! Zawody odbedą się w dniach 17-20 marca 2016. Ceny biletów na serie próbne i kwalifikacje w czwartek wynoszą 10 EUR dla dorosłych, zaś na każdy dzień zawodów - 23 EUR. Bilet dla dzieci w wieku 7-15 lat kosztuje 3 EUR na każdy dzień zawodów.

 

Dlaczego właśnie tutaj? 

Kompleks skoczni narciarskich Planica leży u wylotu malowniczej doliny Tamar w Alpach Julijskich, niedaleko styku granic Słowenii, Austrii i Włoch. Nad obiektami prężą się urwiste dwutysięczniki: Ponce, dzięki którym w języku słoweńskim Planica bywa nazywana »Doliną pod Poncami«. Głównym powodem umiejscowienia tu największych do niedawna skoczni mamucich na świecie, były stabilne warunki wiatrowe i pogodowe. Nad spokojem doliny Tamar czuwa bowiem »alpejski kryształ« - ogromny Jalovec (2645 m n.p.m.), uznawany za najpiękniejszą górę Alp Julijskich, który wraz z równie masywnymi sąsiadami zatrzymuje masy wilgotnego nadadriatyckiego powietrza. W Planicy nie brakuje również śniegu – w pobliskiej miejscowości Rateče średnia ilość dni z białą pokrywą wynosi 132 – o 15 więcej niż w leżącym na podobnej wysokości Zakopanem. 

  

Planica 2016

Informacje o parkingach i możliwosciach dojazdu na skoki komunikacją kolejową i autobusową

W dniach zawodów możliwe jest parkowanie w samej Planicy, ale tylko do zajęcia przygotowanych miejsc parkingowych. Praktyka pokazuje, iż po godzinie 8 rano przyjazd do samej Planicy może zakończyc się koniecznością zawrócenia z powodu braku wolnych miejsc parkingowych. Po zakończonych zawodach należy się również liczyć z utrudnionym wyjazdem z parkingu.

Bardziej bezpieczną opcją jest przyjazd autem do miasta Kranjska Gora, skąd organizowane są przewozy (autokary, busy, shuttle) do Planicy i spowrotem – dla posiadaczy wejściówek na skoki są one bezpłatne. Zorganizowane miejsca parkingowe dla posiadaczy wejsciowek są w mieście Kranjska Gora bezpłatne – proszę jednak upewnić się, że miejsce parkingowe, które Państwo wybieracie jest zorganizowane, a nie prywatne – na prywatnych właściciele mogą żądać opłat parkingowych.

Drugą opcją jest przyjazd z Lublany (Novego mesta) lub Novej Goricy specjalnym pociągiem Planica – Jesenice. Stamtąd organizowane są autokary, busy i shuttle, które dowożą gości do Planicy. Bilety kolejowe na pociąg Planica można nabyć w każdej kasie kolejowej, przy okazaniu wejściowki na skoki przypada rabat 50% na cenę biletu (wtedy dojazd do Planicy zorganizowanymi srodkami transportu jest bezpłatny) w obie strony. Ceny biletów dla posiadaczy wejściówek zostaną ogłoszone w późniejszym terminie.

Wejściówki na zawody w Planicy można już kupic w przedsprzedaży


Bezpłatna pomoc w organizacji wyjazdu >


 

Historia planickich skoczni 

Początki skoków narciarskich w Słowenii datują się na 1921 r., kiedy to odbyły się pierwsze mistrzostwa Jugosławii w Bohinju. Były niezwykle skromne: ówczesny rekord wyniósł... 9 m. Skoki stały się jednak dyscypliną na tyle popularną wśród miejscowej młodzieży, iż działacze czołowych organizacji narciarskich: Jugosłowiańskiego Związku Sportów Zimowych, Klubu Narciarskiego »Ilirija« oraz Turystycznego Klubu »Skala« postawili sobie za cel budowę obiektu, na którym będzie możliwe osiąganie rekordowych odległości. W 1932 r. inżynier Stanko Bloudek zaprojektował pierwszą na świecie skocznię mamucią, która teoretycznie umożliwiała pokonanie 100 m. Obiekt wybudowano w Planicy i już w 1934 r. rozegrano na nim pierwsze międzynarodowe zawody. W następnym roku na skoczni pięciokrotnie pobito rekord świata. Zwycięzcą zawodów został legendarny zakopiańczyk Stanisław Marusarz – »Dziadek«, który 17 marca 1935 r. jako pierwszy Polak pobił rekord świata osiągając 95 m. Tego samego dnia w seriach treningowych Norweg Reidar Andersen ustanowił odległości 98 i 99 m. Pokonanie 100 m na »bloudkovej velikance« było już tylko kwestią czasu: w 1936 roku Austriak Sepp Bradl jako pierwszy człowiek na świecie przeskoczył magiczny dystans uzyskując odległość 101,5 m.

Skocznia w Planicy

Do 1950 r. na skoczni Bloudka rekord świata pobito jeszcze ośmiokrotnie. Poźniej na dwie dekady pogoń za odległością przeniosła się do zachodnioniemieckiego Oberstdorfu i Kulmu oraz do norweskiego Vikersundu. Zawody pucharu świata na »bloudkovej velikance« odbywały się do 1998 roku. Trzy lata później leciwa konstrukcja nie wytrzmała naporu śniegu – zniszczeniu uległa podniesiona część rozbiegu. W latach 2012-2013 na miejscu starej skoczni wybudowano nowy obiekt K-125, zaś tuż obok niego skocznę K-95 – obie projektu Klemena Kobala. Pierwsze zawody pucharu świata odbyły się w 2014 roku. Na mniejszej skoczni w lutym walczyły kobiety, zaś mężczyźni zakończyli sezon na nowej Bloudkovej velikance, gdzie polska ekipa rozweseliła kibiców srebrnym medalem.

Strata prymatu słoweńskiej skoczni w długości lotów była krótkotrwała: w 1969 r. otwarto w Planicy gigantyczny obiekt projektu braci Vlada i Janeza Gorišków, który wraz z rozwojem sprzętu i techniki skoków umożliwił przekroczenie kolejnej magicznej bariery – dwustu metrów. Dla zobrazowania skali przedsięwzięcia wspomnieć należy, iż budowa skoczni wiązała się z usunięciem 15 tysięcy metrów sześciennych materiału skalnego. Pierwsze zawody w 1969 r. przyciągnęły 90 tysięcy widzów, obserwujących loty podczas których pięciokrotnie pobito ówczesny rekord świata. Konstrukcja »letalnicy braci Gorišek« umożliwiała dalsze przebudowy wydłużające loty, dzięki którym 29 razy wyrównywano tu lub bito rekordy rekordy. Także Polacy zapisali piękną kartę w historii obiektu. W 1987 r. Piotr Fijas osiągnął wynik 194 m, wyrównany w 1992 r. w Harrachowie, a pobity dopiero w 1994 r. Właśnie w 1994 r. bracia Gorišek przygotowali skocznię do przekroczenia dwustu metrów, czego po raz pierwszy na świecie dokonał Fin Toni Nieminen (203 m). Podczas zawodów w 2003 r. Adam Małysz wyrównał tu rekordowy lot Andreasa Goldbergera z 2000 roku (225 m). W lutym 2011 r. słoweńska Planica oddała prymat w długości lotów narciarskich norweskiej skoczni mamuciej w Vikersundzie. Obie skocznie zostały przebudowane w ostatnich latach z myślą o kolejnym magicznym dystansie, podniecającym umysły skoczków i kibiców. Lot o długości 250 metrów „padł” niestety na zawodach w Norwegii, choć na osłodę należy dodać, iż po raz pierwszy na odległość ćwierć kilometra poszybował słoweński skoczek Peter Prevec.

Warto jeszcze wspomnieć o nieistniejącej skoczni K-90, wybudowanej w 1949 r. i noszącej imię działacza narciarskiego Stanko Pelana. Położona była pomiędzy letalnicą Gorišków a velikanka Bloudka. Rozegrano na niej dwanaście zawodów pucharu świata. Jedynym polonicum jest brąz Janusza Malika, wywalczony w 1984 roku. W ramach wielkiej rewitalizacji ośrodka sportów zimowych wybudowano w 2014 roku dwie nowe skocznie młodzieżowe K-72 i K-56, zaś na południe od nich trzy skocznie dziecięce.

W statystykach obu skoczni w Planicy Polacy zapisali się fenomenalnie. Nasi zawodnicy trzykrotnie pobili tu rekord świata w długości lotów, pięciokrotnie wygrali zawody i wiele razy stawali na podium. Adam Małysz odebrał tu cztery razy Kryształową Kulę, zwyciężając w klasyfikacji generalnej pucharu świata Miedzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS). Nic więc dziwnego, iż „Orzeł z Wisły” zakończył swą niezwykłą karierę właśnie tu, stając na trzecim miejscu podium i symbolicznie przekazując pałeczkę mistrza w ręce Kamila Stocha - zwycięzcy zawodów w 2011 r, który zdobył trofeum trzy lata później.

 

Planica okiem kibica

Zawody w Planicy to największa cykliczna impreza sportowa w Słowenii, przyciągająca rokrocznie wielu gości z zagranicy. W latach największej formy Adama Małysza i Kamila Stocha ilość biało-czerwonych flag w dolinie pod Poncami można było porównać jedynie z ilością flag słoweńskich. Obok Polaków znaczącą grupą kibiców są również Austriacy, zwłaszcza mieszkańcy położonej po sąsiedzku Karyntii, skąd pochodzi wielu doskonałych zawodników.

Kilkunastotysięczna widownia zapewnia niezwykłą atmosferę sportowego festynu. Każdy skok dłuższy niż 200 m nagradzany jest nieoficjalnym hymnem konkursu – fragmentem polki „Planica” słynnego zespołu braci Avsenik. Co ciekawe, twórca tego popularnego w krajach alpejskich zespołu, Slavko Avsenik, był od 1946 r. członkiem reprezentacji Jugosławii w skokach narciarskich, z rekordem własnym 74 m, ustanowionym właśnie na „bloudkovej velikance”. Oficjalnym motywem muzycznym zawodów jest fragment patriotycznej pieśni „Oj, Triglav, moj dom”, którą zwyczajowo śpiewają Słoweńcy po zdobyciu najwyższego szczytu swojego kraju. 

 

Wspomniany zespół „Avsenik” pochodzi z miejscowości Begunje na Gorenjskem, gdzie znajduje się siedziba słynnej firmy ELAN, produkującej m. in. narty, na których największe sukcesy odnosił Adam Małysz. Warto też wiedzieć iż wielu skoczków używa wiązań narciarskich produkcji niewielkiej słoweńskiej firmy Slatnar Carbon z Cerklji na Gorenjskem.

 

Zawody zorganizowane są z iście słoweńską starannościa. Na czas trwania konkursów obowiązują zmienione zasady ruchu drogowego, zaś policja po zapełnieniu parkingów pod skocznią kieruje gości na specjalnie przygotowane parkingi przy drodze Kranjska Gora-Rateče, skąd do skoczni należy podejść pieszo (ok. 30 min) oznaczonymi trasami. Zabronione jest wnoszenie alkoholu na teren zawodów - spragnieni mogą go zakupić na stoiskach.

 

Baza noclegowa w szeroko pojętej okolicy skoczni jest bogata. Noclegów należy szukac w Kranjskiej Gorze lub Podkorenu. Wskazana jest wcześniejsza rezerwacja noclegów.


Bezpłatna pomoc w organizacji wyjazdu >


 

 

Inne ośrodki narciarskie w słoweńskich Alpach - Narty w Słowenii

Potrzebujesz noclegu w okolicy Planicy? Bezpłatnie pomożemy w  rezerwacji.

Tekst oraz foto: Piotr Skrzypiec – www.visitslovenia.pl